Σωματείο των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης

των εξαρτήσεων και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας

Month: Μάιος 2017 (page 1 of 2)

Ανάμεσα σε Κρότους και Σιωπές (συνεργασία μας με το Νόστιμον Ήμαρ) – «Για μια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας τομών και μετατοπίσεων. Ο ρόλος των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων»

Νόστιμον Ήμαρ

Για μια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας τομών και μετατοπίσεων

prolipsi7

Ο ρόλος των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων

Λάιος Ν., Παπακώστα-Γάκη Ε., Χατζηνταή Α., Παπανώτα Μ., Παπαδάτου Ε., Παπαλάμπρου Β., Θεοδώρου Θ.*

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ – 2015), η Ευρώπη εμφανίζει τα μεγαλύτερα ποσοστά κατανάλωσης αλκοόλ και καπνού, δύο από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου πρόωρων θανάτων. Η μείωση χρήσης καπνού και αλκοόλ, που έχει σημειωθεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, δεν κρίνεται αρκετή από τον ΠΟΥ στο πλαίσιο των στόχων που θέτει, για μείωση των λεγομένων «χρόνιων ασθενειών» παγκοσμίως σε ποσοστό 30% έως το 2025. Τέλος, υπογραμμίζει τα οφέλη που μπορεί να έχει για την υγεία η έμφαση στη μείωση των παραγόντων κινδύνου αναφορικά με την υψηλή κατανάλωση αλκοόλ και καπνού, και τις επιβλαβείς διατροφικές συνήθειες (1).

Η τελευταία έκθεση του ΕΚΤΕΠΝ, για μια ακόμη χρονιά αναφέρει ότι «η πρόληψη των ουσιοεξαρτήσεων στην Ελλάδα υλοποιείται κυρίως από το πανελλαδικό δίκτυο των 75 Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας» (2). Τα Κέντρα Πρόληψης (ΚΠ) συμβάλλουν, μέσω βιωματικών δράσεων μακράς και βραχείας διάρκειας, στην ψυχική ενδυνάμωση και ευημερία των ανθρώπων, στη βελτίωση των σχέσεών τους, στη δημιουργία ομάδων και δικτύων ως πυρήνων κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης. Σε αυτή τη συνθήκη «κοινωνικής στήριξης» (social support) οι συναισθηματικές εντάσεις μειώνονται ή αποφορτίζονται, το άγχος αντιμετωπίζεται αποτελεσματικότερα και οι ψυχοσωματικές επιπτώσεις του μειώνονται (3).

Τα ΚΠ εδώ και χρόνια, πραγματοποιώντας προγράμματα προαγωγής της υγείας στην Ελλάδα, συντελούν ούτως ή άλλως στην επίτευξη των στόχων που θέτει ο ΠΟΥ, από τη σκοπιά της ιδιαίτερης προσέγγισής τους στην κοινότητα που έχει μια ακόμη ενδιαφέρουσα πτυχή: την εστίαση στην αλλαγή αντιλήψεων, στάσεων και συμπεριφορών ώστε να ενεργοποιούνται τα μέλη της κοινότητας και, συνεργαζόμενα, να αντιμετωπίζουν τα ίδια τα ζητήματα της καθημερινότητάς τους. Έργο ιδιαίτερα υψηλών απαιτήσεων, που σχεδιάζεται, υλοποιείται και αξιολογείται μέσα σε ένα αντίξοο γενικό πλαίσιο και ένα αντίξοο ειδικό θεσμικό καθεστώς λειτουργίας των δομών.

Υπό προϋποθέσεις, που αφορούν τη θεσμική ολοκλήρωσή τους, τα ΚΠ θα μπορούσαν να συνεισφέρουν πιο συγκροτημένα και αποτελεσματικά στο πλαίσιο μιας καλά οργανωμένης, στοχευμένης δικτύωσης νοσοκομείων, κέντρων υγείας, δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ), δομών ψυχικής υγείας, δομών αντιμετώπισης της εξάρτησης κ.ο.κ. και διασύνδεσής τους με τη σχολική κοινότητα (εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς) (4).

Η δικτύωση αυτή δεν μεταφράζεται σε κάποιο είδος ένταξης των ΚΠ στο σύστημα ΠΦΥ, αλλά σε μια σαφώς προσδιορισμένη (με πρωτόκολλα κ.λπ.) συνεργασία και διασύνδεση με αυτό. Οι έννοιες της συνεργασίας και της διασύνδεσης (οφείλουν να) παραπέμπουν σε μια κατανόηση σύγχρονων φαινομένων και προσεγγίσεων σύμφωνα με την οποία τα συστήματα υγείας είναι πιο αποτελεσματικά εφ’ όσον διατηρείται η αυτοτέλεια κάθε φορέα, κάθε προσέγγισης, εμπειρίας και κουλτούρας. Μέσω μιας τέτοιας συνθετότητας και πολυφωνίας, στον αντίποδα δυσκίνητων και απρόσωπων συγκεντρωτικών σχημάτων, οι δυνατότητες καλύτερης προσφοράς στην κοινότητα και τον άνθρωπο πολλαπλασιάζονται.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο Νόστιμον Ήμαρ

_

Ανακοίνωση του ΚΕΘΕΑ: «Αμφιλεγόμενο και αποσπασματικό μέτρο οι χώροι εποπτευόμενης χρήσης»

ΚΕΘΕΑ_logo_el-GR

Δελτία Τύπου

ΚΕΘΕΑ: Αμφιλεγόμενο και αποσπασματικό μέτρο οι χώροι εποπτευόμενης χρήσης

30.5.2017

Mε αφορμή τη δημόσια συζήτηση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της χρήσης σε δρόμους και δημόσιους χώρους της Αθήνας, μέσα από τη δημιουργία χώρων εποπτευόμενης χρήσης, επισημαίνονται τα εξής: Το ΚΕΘΕΑ συμβάλλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος εδώ και πολλά χρόνια -και ιδιαίτερα από το ξεκίνημα της κρίσης- μέσα από προγράμματα φροντίδας της σωματικής και ψυχικής υγείας των εξαρτημένων στον δρόμο, τη λειτουργία χώρων διημέρευσης και υποστήριξής τους, τη διασύνδεσή τους με υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας, υγείας και απεξάρτησης. Ωστόσο, σε σχέση με τη λειτουργία χώρων εποπτευόμενης χρήσης διατηρεί πολύ σοβαρές επιφυλάξεις.

Η λειτουργία τέτοιων χώρων εγείρει σημαντικά ζητήματα, γιατί μπορεί να ενθαρρύνει τη χρήση, να ενισχύσει τοπικά τις «πιάτσες» και να μειώσει το κίνητρο για θεραπεία. Παρόλα αυτά η δημιουργία χώρων εποπτευόμενης χρήσης προβάλλεται από πολλές πλευρές ως καινοτόμος και «σωτήρια, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα επιστημονικά δεδομένα που ενισχύουν την αντίθετη άποψη.

Η Αθήνα δεν χρειάζεται αποσπασματικά και αμφιλεγόμενα μέτρα. Χρειάζεται έναν μακροπρόθεσμο, ολοκληρωμένο σχεδιασμό που θα αξιολογεί τις ανάγκες και θα προσφέρει όλο το εύρος των υπηρεσιών, ώστε να ανταποκρίνεται στους διαφορετικούς βαθμούς εξάρτησης και κοινωνικού αποκλεισμού του πληθυσμού των χρηστών αλλά και στις πολλαπλές ανάγκες κάθε ατόμου ξεχωριστά. Διαφορετικά το πρόβλημα θα συνεχίσει να ανακυκλώνεται.

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του ΚΕΘΕΑ

Ενημέρωση των συναδέλφων σε δομές αντιμετώπισης των εξαρτήσεων αναφορικά με την Ομάδα Εργασίας για την επεξεργασία πρότασης διαμόρφωσης του θεσμικού πλαισίου των Κέντρων Πρόληψης

Σωματείο_logo_κόκκινο

29 Μαΐου 2017

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ  ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Πέρασμα σε νέο κύκλο διεκδίκησης μέσα από «δύο πορίσματα»

Συνάδελφοι στις δομές αντιμετώπισης των εξαρτήσεων,

Όπως ίσως γνωρίζετε, από τις 21.09.2016 λειτούργησε ομάδα εργασίας για την επεξεργασία πρότασης διαμόρφωσης θεσμικού πλαισίου των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας. Η τελευταία συνεδρίασή της πραγματοποιήθηκε στις 14.12.2016.

Η ομάδα εργασίας συγκροτήθηκε με την Α1β/Γ.Π.οικ.61847/10.08.2016 Απόφαση του Υπουργού Υγείας και συμμετείχαν σε αυτή όσοι φορείς συμμετέχουν και στην Επιτροπή Παρακολούθησης της Λειτουργίας των Κέντρων Πρόληψης: το Υπουργείο Υγείας, το Υπουργείο Εσωτερικών, η Κ.Ε.Δ.Ε., ο Ο.ΚΑ.ΝΑ., η Ε.Ε.Τ.Α.Α. και το Σωματείο μας. Στην πορεία των συνεδριάσεων προστέθηκε η ΕΝ.Π.Ε., κατόπιν αιτήματος του εκπροσώπου του Υπουργείου Εσωτερικών.

Σημειώνουμε ότι ενώ κάθε φορέας συμμετείχε στην ομάδα εργασίας με ένα τακτικό μέλος/εκπρόσωπο, το Υπουργείο Υγείας συμμετείχε με τρεις. Σημειώνουμε, επίσης, ότι μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό του Νοεμβρίου 2016 το Υπουργείο Εσωτερικών έπαυσε να εκπροσωπείται. Η ΚΕΔΕ, τέλος, συμμετείχε δι’ εκπροσώπου σε μόλις δύο από τις συνεδριάσεις της ομάδας εργασίας, όπως και η ΕΝ.ΠΕ.

Με email της 28.04.2017 (ημέρα της εκλογοαπολογιστικής Συνέλευσής μας) ενημερωθήκαμε από το Υπουργείο Υγείας ότι στις 04.04.2017, δύο από τις εκπροσώπους του παρέδωσαν στον Υπουργό Υγείας «δύο πορίσματα» της ομάδας εργασίας, χωρίς να έχει προηγηθεί σχετική συζήτηση σε συνεδρίαση της ομάδας εργασίας πόσο μάλλον σχετική Απόφασή της.

Με βάση την ενημέρωση που το προαναφερόμενο email παρέχει, το πρώτο πόρισμα είναι αυτό που εξ αρχής κληθήκαμε (αν και εκτός διαδικασίας) όλοι να υπογράψουμε στις 07.02.2017 και στις 10.02.2017 – δηλαδή σε δύο μέρες, λόγω μεγάλου όγκου περιεχομένου που έπρεπε να ελέγξουμε και να υπογράψουμε όλα τα μέλη (άνω των 350 σελίδων). Στο πόρισμα αυτό, που υπογράφεται από τους εκπροσώπους της Ε.Ε.Τ.Α.Α. και του Σωματείου μας, και είναι το μόνο πόρισμα που αναγνωρίζουμε, σημειώσαμε εγγράφως τις επιφυλάξεις μας ως οφείλαμε και με τα συνοδευτικά τους, σε πολλά σημεία όπου παράτυπα δεν είχαν τηρηθεί όσα είχαν αποφασιστεί στις συνεδριάσεις.

Σε αυτό το πόρισμα, το μόνο που αναγνωρίζουμε, αποτυπώνονται τρεις επίσημες προτάσεις φορέων:

α). Του Σωματείου μας, για ίδρυση φορέα των Κέντρων Πρόληψης ενιαίου, αυτόνομου και ισότιμου με τους υπόλοιπους φορείς αντιμετώπισης των εξαρτήσεων.
β). Του ΟΚΑΝΑ, για ένταξη των 75 Κέντρων Πρόληψης (67 αστικών εταιρειών) στον ΟΚΑΝΑ, μάλιστα με την παραπλανητική φράση «πλήρης ένταξη», δηλαδή σαν να είναι «μερικώς ενταγμένα» στο ισχύον πλαίσιο, πράγμα που δεν ισχύει.
γ). Της ΚΕΔΕ, για παραμονή στο ισχύον καθεστώς των 67 αστικών εταιρειών.

Το «δεύτερο πόρισμα», που (ξανά εκτός διαδικασίας) κληθήκαμε όλοι να υπογράψουμε στις 06.03.2017 και αφού είχε ήδη υπογραφεί πόρισμα, υπογράφεται από τους εκπροσώπους του Υπουργείου Υγείας, του Ο.ΚΑ.ΝΑ. και της ΕΝ.Π.Ε.

Το Υπουργείο Εσωτερικών και η ΚΕΔΕ δεν υπογράφουν κανένα από τα δύο πορίσματα.

Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς αποτυπώνεται στο λεγόμενο «δεύτερο πόρισμα», το οποίο κληθήκαμε να υπογράψουμε στις 06.03.2017, δηλαδή ενώ ήδη είχαμε υπογράψει πόρισμα. Γνωρίζουμε μονάχα ότι: α). Παράτυπα αφαιρεί κείμενά μας καταγραφής των υπαρκτών προβλημάτων στα Κέντρα Πρόληψης υποβιβάζοντάς τα σε «συνημμένα υπομνήματα» τέλους, β). Παράτυπα αφαιρεί κείμενά μας επιστημονικής τεκμηρίωσης της εστίασης των Κέντρων Πρόληψης στην καθολική πρόληψη, την «καθεαυτό κοινοτική» πρόληψη, υποβιβάζοντάς τα σε «συνημμένα υπομνήματα» τέλους και, γ). Αφαιρεί εντελώς λεγόμενα των εκπροσώπων μας στα πρακτικά των συνεδριάσεων, τα περισσότερα από τα οποία μάλιστα παράτυπα δεν μας δίνονταν για υπογραφή μετά τις συνεδριάσεις, παρά ενσωματώθηκαν στο πόρισμα χωρίς να γνωρίζουμε καν εκ των προτέρων την τελική μορφή τους.

Με λίγα λόγια, το λεγόμενο «δεύτερο πόρισμα» συνίσταται, σύμφωνα με τα όργανά μας, σε μεθόδευση και ισοδυναμεί με απόπειρα αλλοίωσης των θέσεων της συλλογικότητάς μας.

Ως αιτιολογία εκ νέου κλήσης όλων των μελών της ομάδας εργασίας, εκ μέρους εκπροσώπων του Υπουργείου Υγείας, για υπογραφή «δεύτερου πορίσματος» αναφερόταν η κατηγορία πως το Σωματείο έκανε «παρέμβαση στο πόρισμα». Παρά τα έγγραφα αιτήματά μας για συνεδρίαση της ομάδας εργασίας ώστε να δείξουν ενώπιον όλων των μελών τα εικαζόμενα σημεία «παρέμβασης», η ομάδα εργασίας δεν συνεδρίασε. Παρά τα έγγραφα αιτήματά μας, να μας αποστείλουν εγγράφως τα εικαζόμενα σημεία, δεν μας απέστειλαν ποτέ τίποτα. Επίσης, δεν μας έχουν αποστείλει καν επικυρωμένα αντίγραφα των «δύο πορισμάτων». Συγκεκριμένα, έως τώρα έχουμε στείλει 12 σχετικές επιστολές, τις: 1022/23.02.2017, 1024/01.03.2017, 1025/03.03.2017, 1028/09.03.2017, 1029/09.03.2017, 1032/16.03.2017, 1039/23.03.2017, 1053/29.03.2017, 1056/05.04.2017, 1064/12.04.2017, 1069/27.04.2017 και 1076/18.05.2017.

Σημειώνουμε, μάλιστα, ότι το «δεύτερο πόρισμα» ονοματίστηκε από εκπροσώπους του Υπουργείου Υγείας (ξανά εκτός διαδικασίας) «Πόρισμα Α», ενώ το κανονικό πόρισμα που εμείς και η Ε.Ε.Τ.Α.Α. είχαμε ήδη υπογράψει ως οφείλαμε, ονοματίστηκε «Πόρισμα Β».

Με τον τρόπο αυτό κλείνει ένας πρώτος κύκλος της προσπάθειας της συλλογικότητας μας, να πνεύσει νέος αέρας στην Πρόληψη των εξαρτήσεων στη χώρα μας σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εποχής.

Ένας δεύτερος κύκλος έχει ανοίξει, που αφορά τη στήριξη, ανάδειξη και προώθηση της Πρότασης που καταθέσαμε στην ομάδα εργασίας: της μόνης που αρθρώνεται γύρω από ένα όραμα και της μόνης πρακτικά εφικτής, ρεαλιστικής, η οποία αφορά τη μετεξέλιξη των Κέντρων Πρόληψης σε έναν ενιαίο, ανεξάρτητο φορέα δημόσιου χαρακτήρα.

Στο πλαίσιο του επίσημου ανοίγματος του νέου κύκλου, συναντήσαμε τον Αναπληρωτή Γραμματέα του Υπουργείου Υγείας στις 02/05/2017, αρμόδιο για τις εξαρτήσεις, ο οποίος δεσμεύτηκε να μελετήσει την πρόταση μας.

Σημαντικό στιγμιότυπο, άλλωστε, του δεύτερου κύκλου της προσπάθειάς μας αποτελεί το αφιέρωμα Ανάμεσα σε Κρότους και Σιωπές, αποτέλεσμα συνεργασίας μας με την ιστοσελίδα Νόστιμον Ήμαρ. Σε αυτό εργαζόμενοι/ες σε Κέντρα Πρόληψης και άλλες δομές αντιμετώπισης των εξαρτήσεων, καθώς και στην εκπαίδευση, σε δικαστήρια, σε δομές για τους πρόσφυγες κ.ά. έχουμε ανοίξει έναν ενδιαφέροντα διεπιστημονικό διάλογο γύρω από θεματικές που ανοίγονται στο βιβλίο μας Κοινότητα, πρόληψη των εξαρτήσεων, Κέντρα Πρόληψης, δημοσιευμένο σε ηλεκτρονική μορφή τον Νοέμβριο του 2016 και κατατεθειμένο στην ομάδα εργασίας ως πλήρες σώμα τεκμηρίωσης της πρότασής μας, έκτασης 178 σελίδων, με εκτεταμένη παραπομπή σε εθνική, ευρωπαϊκή και διεθνή βιβλιογραφία.

Στον νέο κύκλο χρειαζόμαστε τη στήριξη όλων σας, ώστε να γίνει δεκτή η πρότασή μας, να μεταφραστεί σε νόμο του κράτους και έτσι να μπορούμε με τα λιγότερα δυνατόν εμπόδια να αφοσιωθούμε στο όραμά μας για αυτόνομους, ενεργούς ανθρώπους σε σύγχρονες συγκροτημένες κοινότητες, που νοιάζονται, στηρίζουν και αναπτύσσονται. Δηλαδή «να μας δοθεί η δυνατότητα να δουλεύουμε μέσα σε συνθήκες αυξημένης συνθετότητας, δυσκολιών και απαιτήσεων, δηλαδή να δουλεύουμε ακόμα περισσότερο και με υψηλότερους στόχους», ώστε «να βελτιώνονται οι υπηρεσίες των Κέντρων Πρόληψης προς όλους όσοι βρίσκονται στη χώρα, με τη συμμετοχή των ίδιων», όπως αναφέρουμε στο βιβλίο μας.

Ζητούμε, λοιπόν, τη στήριξή σας, σε πρώτο χρόνο με την προώθηση του παρόντος ενημερωτικού σημειώματος στους εργαζομένους και τις εργαζόμενες των φορέων σας, έπειτα με αποφάσεις στήριξης της πρότασής μας και, για όσους/ες ενδιαφέρονται, με την αποστολή άρθρων για το Αφιέρωμά μας στο Νόστιμον Ήμαρ, με το σκεπτικό που προαναφέραμε.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρούμε υποχρέωσή μας να ενημερώσουμε λίγο αναλυτικότερα, για ορισμένες εντυπώσεις μας από τον πρώτο κύκλο, όσους και όσες έχουν αρκετό ενδιαφέρον και χρόνο για να μάθουν κάτι παραπάνω από τα όσα συναντήσαμε στην ομάδα εργασίας. Στο πλαίσιο αυτό, τις επόμενες μέρες θα στείλουμε λεπτομερέστερες ενημερώσεις αναφορικά με το επιστημονικό επίπεδο και το επίπεδο τήρησης διαδικασιών στην ομάδα εργασίας.

Μέχρι τότε, μπορούμε να σημειώσουμε ότι γενικά -παρότι υπήρξαν εξαιρέσεις ανθρώπων, που θα αναφερθούν στην επόμενη έγγραφη ενημέρωση- το «στίγμα» έχει ως εξής:

Α). Πολύ χαμηλό επίπεδο σε σχέση με το σημείο στο οποίο εμείς θέτουμε τον πήχυ.
Β). Πολύ χαμηλή παραγωγή ως προς τον όγκο και την ποιότητα – με μοναδική εξαίρεση το Σωματείο μας που κατέθεσε πάνω από 40 έγγραφα, τεκμηριωμένα και εστιασμένα στην ουσία, «σώζοντας» και με το παραπάνω τον λόγο ύπαρξης της ομάδας εργασίας, δυστυχώς όχι και τις διαδικασίες της παρά τις προσπάθειές μας.
Γ). Άγνοια του αντικειμένου της πρόληψης στο πεδίο: μάλιστα, το πρόβλημα δεν είναι τόσο αυτό όσο το ότι η άγνοια συνοδευόταν από την άρνηση των περισσοτέρων να ανοιχτούν τα θέματα ουσίας που έθεταν οι εκπρόσωποί του φορέα μας – οι μόνοι εμπειρογνώμονες της πρόληψης «στο τραπέζι».
Δ). Γενικά, αντιμετώπιση της πρόληψης όχι ως αυτόνομου πυλώνα της αντιμετώπισης της εξάρτησης, που ισότιμα συνεργεί με τους υπόλοιπους, αλλά ως δευτερογενούς υποστηρίγματος της θεραπείας και της υποκατάστασης, που διαπερνώνται από τη δική τους εσωτερική κρίση: ορισμένοι είδαν ως ευκαιρία διαχείρισης της κρίσης αυτής την ομάδα εργασίας, που συγκροτήθηκε για το μέλλον των Κέντρων Πρόληψης.
Ε). Στο πλαίσιο αυτό, αγωνιώδης προσπάθεια να αναδειχτούν ατεκμηρίωτα και μονόπλευρα η «έγκαιρη ανίχνευση και παρέμβαση» ως κομμάτι της πρόληψης και η «συμβουλευτική» ως «αποτελεσματικότερη ανταπόκριση στις ανάγκες που επιτάσσει η επικαιρότητα».
ΣΤ). Στο ίδιο πλαίσιο, προσπάθεια υποβιβασμού της τεκμηριωμένης εργασίας μας και αλλοίωσης των θέσεών μας – το πρωτόγνωρο της αποστολής «δύο πορισμάτων» στον Υπουργό Υγείας είναι μόνο η κορυφή αυτού του παγόβουνου.
Ζ). Στο ίδιο πλαίσιο, επιστημονικά και κοινωνικά απαράδεκτες προτάσεις «επίλυσης του θεσμικού προβλήματος» από ΟΚΑΝΑ και ΚΕΔΕ («απορρόφηση» των Κέντρων Πρόληψης από τον ΟΚΑΝΑ και παραμονή στο καθεστώς των αστικών εταιρειών, αντίστοιχα). Και «θάψιμο» της μόνης σοβαρής, επεξεργασμένης και εφικτής πρότασης (του Σωματείου μας) στον κουρνιαχτό τόσο των διαδικασιών που οδήγησαν σε ένα επιλεγόμενο «πόρισμα Β» όσο και του τρόπου με τον οποίο όλο αυτό παρουσιάζεται προς τα έξω, μέσα από «διαδρομισμούς» και «ράδιο αρβύλα»: αλλά και του τρόπου που παρουσιάζεται στον ίδιο τον Υπουργό Υγείας, προς τον οποίο έχουμε στείλει 10 επιστολές (1019/15.02.2017, 1026/03.03.2017, 1029/09.03.2017, 1033/16.03.2017, 1040/23.03.2017, 1054/29.03.2017, 1058/05.04.2017, 1066/12.04.2017, 1071/27.04.2017 και 1078/18.05.2017) με τις οποίες ζητάμε συνάντηση για το ζήτημα δίχως να λάβουμε απάντηση από τον ίδιο.

– ΤΕΛΟΣ Α΄ ΜΕΡΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ –

Το Δ.Σ. του Σωματείου

 

Η ιστορία των ναρκωτικών. Από τη νεολιθική εποχή στον καπιταλισμό.

logo4

ΙΣΤΟΡΙΑ • 15 ΜΑΪΟΥ 2017

Η ιστορία των ναρκωτικών. Από τη νεολιθική εποχή στον καπιταλισμό.*

Ηλίας Μιχαλαρέας

Σε κάθε στιγμή της ιστορίας, οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τα ναρκωτικά για να επηρεάσουν την διάθεση τους, την σχέση με τον εαυτό τους, την σχέση με τον κόσμο. Στην αρχή, τα ναρκωτικά χρησιμοποιήθηκαν για λόγους τελετουργίας, μαγείας, ιατρικής κλπ. Με την βιομηχανική επανάσταση στην Δύση, η χρήση των ναρκωτικών απομακρύνεται όλο και περισσότερο από το πλαίσιο των τελετουργιών που είχαν οδηγήσει στην χρήση τους. Τα ναρκωτικά παίρνουν τον χαρακτήρα κοινωνικού φαινομένου που αφορά συνολικά την δομή και την λειτουργία των σημερινών κοινωνιών.

Είναι λοιπόν το κοινωνικό, οικονομικό, πολιτιστικό, γεωγραφικό πλαίσιο που καθορίζουν την παραγωγή διακίνηση και χρήση ναρκωτικών ουσιών. Αυτό το πλαίσιο,από εποχή σε εποχή ήταν και είναι διαφορετικό. Στην Δύση, η ιστορία των ναρκωτικών όπως την ξέρουμε σήμερα, ξεκινάει με την δυστυχία των φτωχών.

Από την αρχαιότητα στον καπιταλισμό

Η χρήση των ψυχοτρόπων ουσιών ξεκινάει, τουλάχιστον, από την αρχαιότητα. Όποια και να ήταν τα χρησιμοποιούμενα ναρκωτικά, η χρήση τους δεν ήταν ποτέ ουδέτερη. Ο γεωγραφικός χώρος και χρόνος καθόριζαν πάντα με σημαντικό τρόπο τις διάφορες χρήσεις των ναρκωτικών ουσιών.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα ναρκωτικά χρησιμοποιήθηκαν για λόγους μαγείας, ιατρικούς, θρησκευτικούς, τελετουργικούς. Όπως σημειώνουν οι Christian Bachmann και Anne Coppel «Οι προϊστορικές ανασκαφές στην Ευρώπη ανακάλυψαν σπόρους παπαρούνας (όπιο), σε μέρη όπου το φυτό δεν θα μπορούσε να ευδοκιμήσει. Η μυθολογική τροφή που βρίσκουμε μέσα στους θρύλους των Aryens[1], το Soma[2], αυτό το « εργαλείο» επικοινωνίας με τους Θεούς – στην πραγματικότητα μια απλή ποικιλία αμανίτη[3] – ταξίδεψε αργά, 7000 χρόνια πριν το Χριστό, από την Σιβηρία στην βόρεια Ινδία. Το ίδιο, στην Λατινική Αμερική οι Αζτέκοι, παραδίδοντο στην τελετουργική κατανάλωση παραισθησιογόνων μανιταριών, το θρυλικό «επιθυμία των Θεών», 3000 χρόνια πριν την εποχή μας» (Βachman et Coppel, 1989).[i]

Η ιστορία της εξάπλωσης της ινδικής κάνναβης (Cannabis sativa) συνδέεται με αυτή των ανθρωπίνων μεταναστεύσεων, σε βαθμό που την ονομάσαμε «συνοδό των ανθρώπων». Το λίκνο της τοποθετείται, σύμφωνα με κάθε πιθανότητα, στις στέπες του Τουρκεστάν, μια ζώνη που αντιστοιχεί σήμερα στις δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και ΒΔ της Κίνας, όπου βρέθηκαν τεμάχια υφάσματος από ίνες κάνναβης χρονολογημένες από την IV χιλιετία πριν την εποχή μας (Observatoire Geopolitiquedes Drogues, 1997)[ii], (Χάρτης 1).

XARTHS-1
Χάρτης 1. Η διάδοση της κάνναβης πριν τον χριστιανισμό. (Atlas mondial des drogues)

Η χρήση για τελετουργικούς λόγους, συνεχίζεται κατά την αρχαιότητα και τον μεσαίωνα, τόσο μέσα στην θρησκεία, όσο και μέσα στην καθημερινή ζωή.

Η χρήση του οπίου είναι πολύ παλιά (Χάρτης 2). Στην Αίγυπτο, το όπιο χρησιμοποιήθηκε σαν γιατρικό, «για τον ίδιο λόγο όπως το λίπος ευνούχων, τα ούρα παρθένων, η τέφρα βατράχων. Για να ελέγξουν τα αποτελέσματα οι Αιγύπτιοι προχώρησαν σε πειράματα πάνω στους σκλάβους τους και τους φυλακισμένους.» (Observatoire Geopolitique des Drogues, 1997). [iii] Για παράδειγμα, το όπιο γίνεται ένα μέσον που εμποδίζει τα παιδιά να κλαίνε δυνατά (Ebers, 1873).

XARTHS-2
Χάρτης 2. Η διάδοση του οπίου από την νεολιθική εποχή στην αρχαιότητα. (Atlas mondial des drogues)

O Lewin (1970),[iv] αναφερόμενος στην οδύσσεια του Ομήρου, υποστηρίζει πως το αιγυπτιακό φίλτρο (νηπενθές)[4], που η Ελένη έδωσε στον Μενέλαο για να του ηρεμήσει τον πόνο και την θλίψη, δεν είναι παρά ένα μείγμα με βάση το όπιο. Είναι το ίδιο μείγμα που οι Έλληνες πολεμιστές χρησιμοποιούσαν για να πάνε στην μάχη χωρίς φόβο.

Aκόμη και εάν η παραγωγή και η κατανάλωση των ναρκωτικών συναντάται παντού στον κόσμο, δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε, όπως το έκαναν πολλοί την δεκαετία του 1970, αλλά και σήμερα, πως υπήρχε ένα μέρος όπου κάποιος ήταν ελεύθερος να κάνει χρήση ναρκωτικών.

Σε κάθε κοινωνική κατάσταση, σε κάθε ιστορική περίοδο, η χρήση όλων των ναρκωτικών είναι γενικά αυστηρά ελεγχόμενη (Furst, 1974)[v], «πιο συγκεκριμένα, η συγκομιδή είναι αντικείμενο αυστηρών διατάξεων, μέσα στις διαδικασίες, για παράδειγμα, του τρύγου. Η συλλογή του πεγιότ (peyotl)[5] από τους Huichols[6] του Μεξικού, πραγματοποιείται κατά την περίοδο της ξηρασίας, στις μεγάλες γιορτές του καλαμποκιού και διαρκεί 30 με 40 μέρες. Οι συμμετέχοντες διανύουν συγκεκριμένες αποστάσεις σε μια περιορισμένη διαδρομή. Η παρέλαση είναι επίσης οριοθετημένη σύμφωνα με αυστηρούς κανόνες. Το ίδιο συμβαίνει και για την παρασκευή των ψυχοτρόπων ουσιών, που είναι αυστηρά τυποποιημένη και ενταγμένη σε θρησκευτικές τελετουργίες. Καθορίζουν επίσης και ποιος έχει το δικαίωμα να καταναλώσει αυτές τις ουσίες: οι μυημένοι, οι μη μυημένοι, η κάστα των ιερέων ή μια ευρύτερη αδελφότητα. Στην κοινωνία των Ίνκας, η χρήση της cocas προορίζεται για τους ιερείς, για τους Curacas[7], και για τους τοπικούς αρχηγούς. Στις Ινδίες, μόνο οι βραχμάνοι έχουν δικαίωμα στην χρήση του soma» (Bachman et Coppel, 1989), [vi] (Χάρτης 3).

XARTHS-3
Χάρτης 3. Το φύλλο της coca μέσα στις προ-Ίνκας κουλτούρες και στις σύγχρονες με την αυτοκρατορία των Ίνκας κουλτούρες.

Όταν οι Αφρικανοί κάνουν χρήση του iboga,[8] το κάνουν μόνο στις τελετές των αλλαγών. Έχουν δικαίωμα στην χρήση: η αδελφότητα των μάγων-θεραπευτών και η προς μύηση ανδρική κοινωνία (Gollnhofer et Sillans, 1983).[vii]

Σε ότι αφορά στην αρχαία Ελλάδα, πρέπει να υπογραμμίσουμε το γεγονός πως η κατανάλωση οπίου είναι προορισμένη μόνο για τους ιερείς και ιδιαίτερα σε αυτούς που αποδίδουν κάποια λατρεία στην Δήμητρα. Είναι μια χρήση ελεγχόμενη, που γίνεται σε κάποιες συγκεκριμένες στιγμές όπως οι γιορτές, οι μυήσεις, οι τελετές, ο πόλεμος, η εφηβεία, η ασθένεια, το γήρας. Επιπλέον, η χρήση του οπίου γίνεται, για κάποιες ασθένειες, σε μέρη απομακρυσμένα και αυστηρά προσδιορισμένα.

Είναι ξεκάθαρο και απόλυτα βέβαιο πως τέτοιες χρήσεις δεν είναι ελεύθερες. Μάλιστα, ακολουθώντας την σκέψη των Βachman et Coppel, διαπιστώνουμε πως ακόμα και η ευφορική λήψη είναι ελεγχόμενη. Σύμφωνα με αυτούς τους συγγραφείς, σε πολλές περιπτώσεις, ο έλεγχος των προς μύηση ατόμων ασκείται μέχρι του επιπέδου των διανοητικών τους λειτουργιών, ώστε να μπορούν να έχουν τον έλεγχο των επιπτώσεων της ουσίας. Υπάρχουν παρεμβάσεις ώστε τα οράματα του αρχάριου χρήστη να είναι λεπτομερώς κατευθυνόμενα και ελεγχόμενα. Στην Αφρική, αυτός που καταναλώνει το iboga, οδηγείται να έχει οράματα που έχουν μια σχέση με τα ένυδρα ζώα που συνδέονται με την γονιμότητα, όπως τα ψάρια, οι βάτραχοι, οι νύμφες των αμφίβιων.

Οι ίδιοι συγγραφείς, τονίζουν το γεγονός πως σε περίπτωση παράβασης και κατάχρησης επιβάλλονται κυρώσεις που φτάνουν μέχρι και το θάνατο. Για αυτό το λόγο στις Ινδίες, όπου παρατηρούμε την παρουσία ενός μεγάλου αριθμού ουσιών όπως το όπιο, ο καπνός, το αλκοόλ, η κάνναβης κ.λπ., δεν είχαμε μέχρι την πρόσφατη ιστορική περίοδο προβλήματα τοξικομανίας. Κάθε ναρκωτικό εντάσσεται στο πλαίσιο κωδικοποιημένων τελετουργιών και ο καθένας εμφανίζεται ανεκτικός απέναντι στην χρήση κάθε διαφορετικής κάστας, υποθέτοντας πως η χρήση των άλλων επιτρέπεται από τους ιερείς τους. Σύμφωνα με τον Lewin, στο νησιώτικο σύμπλεγμα των Εβρίδων στο αυστραλιανό αρχιπέλαγος, το kawa-kawa[9] συνδέεται με την κοινωνική και θρησκευτική ζωή, με κανόνες προσαρμοσμένους στο κάθε νησί. Τόσο η παρασκευή όσο και η χρήση του kawa-kawa συνδέονται με την κουλτούρα των κατοίκων. Η παρασκευή της ουσίας υπόκειται σε μία τελετουργική διαδικασία και η χρήση γίνεται κατά την διάρκεια των εορτών, μόνο από τους ενήλικες άνδρες. Μετά την άφιξη των Ευρωπαίων τα πράγματα αλλάζουν. Οι ιεραπόστολοι απαγορεύουν την χρήση της ουσίας, παλεύουν κόντρα στο έθιμο, ξεριζώνουν τι φυτείες… και συνεισφέρουν στην επικράτηση του αλκοόλ. Ο σκοπός των ιεραποστολών είναι η καταστροφή της κουλτούρας των ιθαγενών.

Μέσα σε αυτήν την κοινωνική ανατροπή, οι παραδοσιακές πεποιθήσεις χάνουν την νομιμότητα τους, η παρουσία των Θεών περιορίζεται, και το kawa-kawa μπορεί να χρησιμοποιείται σε κάθε περίσταση χωρίς οι άνδρες να εξαναγκάζονται στην τελετή της παρασκευής του. Το kawa-kawa σταμάτησε να είναι αναπόσπαστη ουσία της ιεροτελεστίας που σφραγίζει την συνοχή μεταξύ των ανδρών και με την οποία ο καλεσμένος είναι υποδεχόμενος και τιμούμενος, για να γίνει μια ουσία εξευτελιστική, ταπεινωτική, στην οποία αφήνονται οι άνθρωποι εγκαταλελειμμένοι από τους Θεούς (Ebers, 1873).

Oι άνθρωποι, κάνουν χρήση του kawa-kawa πολλές φορές την ημέρα και σε κατάσταση μέθης «βασανίζονται χωρίς σταματημό από την ανάγκη της χρήσης» (Lewin, 1970)[viii].

«Είναι ένα εξευτελιστικό θέαμα αυτό των ηλικιωμένων με άσπρα μαλλιά που καταρρακωμένοι από το χρόνιο πάθος τους πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα για να ζητιανέψουν το προσφάτως παρασκευασμένο kawa και οι οποίοι συχνά εισπράττουν άρνηση» (Ebers,1873).

Είναι το κοινωνικό περιβάλλον, το περιβάλλον του χώρου, του χρόνου, της κουλτούρας, της οικονομίας… που καθορίζουν το χαρακτήρα της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Με την βιομηχανική επανάσταση επήλθαν βαθιές κοινωνικές αλλαγές. Οι ψυχοτρόπες ουσίες πολλαπλασιάστηκαν και απομακρύνθηκαν από το τελετουργικό πλαίσιο που είχε οδηγήσει στην χρήση τους.

Οι σχέσεις παραγωγής αλλάζουν και επηρεάζουν τους ανθρώπους με τέτοιο τρόπο, που οι μεταξύ τους σχέσεις, γίνονται όλο και περισσότερο σχέσεις μεταξύ πραγμάτων. Ο καταμερισμός της εργασίας μέσα στα εργοστάσια και τις βιομηχανίες μειώνει τους ανθρώπους σε πράγματα, αρνείται τις σχέσεις με τους άλλους και καταμερίζει την συνείδηση. Τα εμπορεύματα γίνονται ομοιώματα των αλλοτριωμένων δυνάμεων του ανθρώπου και υποκατάστατα των σχέσεών του. Όλο και περισσότερο αλλοτριωμένος ο άνθρωπος, χρησιμοποιεί τα ναρκωτικά για να αντέξει μια κοινωνική πραγματικότητα που κυριαρχείται από την βία, την μιζέρια, την φτώχεια, την απελπισία.

Πράγματι, η βιομηχανική επανάσταση που γεννάει το προλεταριάτο, ανατρέπει τις συνθήκες ζωής των ανθρώπων. Ο Εngels[ix] περιγράφοντας την κατάσταση της εργατικής τάξης στην Αγγλία, τονίζει τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, την φτώχεια, την μιζέρια, την εκμετάλλευση. Τα λαϊκά στρώματα, οι πιο φτωχοί ψάχνοντας να ανακουφισθούν, έστω και προσωρινά, χρησιμοποιούν ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί οι απόκληροι, ζουν αυτό που αποκαλούμε «μια απόλυτη κοινωνική καταστροφή». Άνδρες, γυναίκες, παιδιά βυθίζονται σε μια ακατανόμαστη κόλαση. Οι πρώτοι συγγραφείς, μάρτυρες του λάου, από τον Villerme μέχρι τον LePlay, περνώντας από τον Engels, σκιαγραφούν το πλαίσιο του τρόμου, της ένδειας και της απελπισίας.Ένα μεγάλο τμήμα των εργατών ζει μέσα σε τρώγλες πραγματικά σαπρώδεις, υπόγεια νοσηρά, σε αυτοσχέδιες σπηλιές σκοτεινές, δυσώδεις και υγρές. Διασχίζουν δρόμους γεμάτους λάσπες και περιττώματα. Οι κοινωνικοί δεσμοί έχουν διαρραγεί και οι άνθρωποι απομονώνονται μέσα στην προσωπική τους δυστυχία, «παραμορφωμένοι, κακομεταχειρισμένοι, βρώμικοι, αγράμματοι, απελπισμένοι. Αυτοί οι δυστυχείς, φέρουν το βάρος μιας μισητής καθημερινότητας» (Bachman et Coppel, 1989).

«Τρέφονται με νοθευμένα προϊόντα, ζάχαρη αναμεμιγμένη με απόβλητα από τις σαπωνοποιίες, αλεύρι αναμεμιγμένο με γύψο και ασβέστη, πιπέρι αραιωμένο με τριμμένο κέλυφος καρυδιών, κακάο αναμεμιγμένο με μαύρο χώμα, ντυμένοι με κουρέλια που έβγαζαν σπάνια και έπλεναν ακόμα πιο σπάνια, τρέμοντας από το κρύο και σκάζοντας από την ζέστη, πεθαίνουν σαν μύγες από τις επιδημίες. Κάτω από την εξουσία όσων μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τα εξασθενημένα και αδύναμα σώματα τους, καταλήγουν να θάβονται σε ρηχούς τάφους, από όπου η μυρωδιά της αποσύνθεσης απλωνόταν στις γύρω περιοχές» (Weber, 1987).[x]

Ο καπιταλισμός και οι μεταβολές που επιφέρει, καθιστούν ταυτόχρονα τους φτωχούς ως μια νέα πραγματικότητα, επίφοβους και άξιους οίκτου. Από αυτή την στιγμή τα ναρκωτικά ως κοινωνικό πρόβλημα, γίνονται πλέον ορατά. Οι φτωχοί εργάτες τα χρησιμοποιούν γιατί μειώνουν την όρεξη και κόβουν την πείνα. Το 1800 μ.χ ένας Γερμανός φοιτητής αναφέρει: «τα νέα παιδιά που καταναλώνουν όπιο για να αντέξουν αυτά και οι γονείς τους τις άθλιες συνθήκες ζωής έχουν το πρόσωπό τους τσαλακωμένο που μοιάζει με αυτό των γέρων ή των πιθήκων. Τα ποσοστά θνησιμότητας στα παιδιά κάτω των 5 ετών, υπολογίζονται σε 19,3% για ένα εκατομμύριο κατοίκους το 1868 μ.χ» (Annual Report of the Resister General, Violent Deaths, her Majesty’s Stationary Addiction in Britain, 1868).

Όλη η Ευρώπη κατακλύζεται από τα οπιοειδή. Στην Γαλλία, στην Αγγλία, στην Γερμανία, η παραγωγή οπιοειδών κατακλύζει τις αγορές. Aπο εδώ και στο εξής, οι πρόοδοι της φαρμακολογίας, οι ταχύτατες πολιτισμικές αλλαγές, η παγκοσμιοποίηση του βιομηχανικού πολιτισμού, το λαθρεμπόριο των ναρκωτικών, και η μαζική διανομή τους, δηλαδή με δυο λόγια ο καπιταλισμός, θα καθορίσουν την ιστορία της χρήσης.

Το 1805ο Sertuner, εξάγει την καθαρή μορφίνη από το όπιο. Ο Alexanwood, εφαρμόζει την τεχνική της ενέσιμης χορήγησης μορφίνης κατά την διάρκεια του πολέμου το 1870 και η μαζική χρήση της μορφίνης για την φροντίδα των τραυματιών, οδηγεί στην μορφινομανία. Το 1874 η ηρωίνη διαχωρίζεται χημικά από την μορφίνη και από το 1898 μπαίνει στο εμπόριο και κυκλοφορεί ελεύθερα, ως το φάρμακο για πάσα νόσο από την φαρμακευτική εταιρεία Bayer.

«Μετά την ηρωίνη, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Κάθε αλκαλοειδές του οπίου είναι εκμεταλλεύσιμο, ημισυνθετικά παράγωγα δοκιμάζονται, οδηγώντας στην χρήση και στην κατάχρηση και στην συνέχεια υποβάλλονται στον διεθνή έλεγχο της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά: υδροκωδόνη ή διυδροκωδεινόνη, με την εμπορική ονομασία Dicodid, οξυκωδόνη, υδρομορφόνη με την εμπορική ονομασία Diloudid… Τα συνθετικά ναρκωτικά μεθαδόνη, δεξτρομοραμίδιο με την εμπορική ονομασία Paflium, από τα πιο γνωστά, γνωρίζουν την ίδια τύχη (Varenne, 1971).[xi]

Tα διεγερτικά, ακολουθούν την ίδια πορεία. Η coca, είναι για τους Ίνκας ένα δώρο του Θεού του ήλιου. Το 1860, ο χημικός AlbertNieman, απομονώνει ένα δραστικό στοιχείο του φυτού με την μορφή της κοκαΐνης. Το 1880, υπολογίζουμε ότι στο Παρίσι υπήρχαν περίπου 80.000 κοκαϊνομανείς.

Το 1935, ο GordonAlles ανακαλύπτει τις αμφεταμίνες. Είναι ένα συνθετικό υποκατάστατο του φυτού mahuang που οι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο. Το προϊόν, μπήκε στο εμπόριο με το όνομα Benzedrine και χρησιμοποιείται από τους αθλητές, τους φοιτητές και κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, oι Άγγλοι πιλότοι, χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες αμφεταμινών για να αντέξουν την κούραση, ώστε λέγεται πως η Μεθεδρίνη κέρδισε την μάχη του Λονδίνου. (Braun, 1968).[xii]

Στην δεκαετία του 1950, ο J. Delay και o P. Deniker πειραματίζονται με ουσίες ικανές να ελέγξουν τα συμπτώματα της σχιζοφρένιας και οι οποίες ονομάζονταν νευροληπτικά.

Στην συνέχεια η βιομηχανική ψυχοφαρμακολογία ανακαλύπτει τα ημισυνθετικά παραισθησιογόνα, όπως το L.S.D, και συνεισφέρει έτσι στην διάδοση του κοινωνικού φαινομένου της τοξικομανίας.

Το πρόβλημα της τοξικομανίας δεν οφείλεται λοιπόν στο όπιο, το οποίο άλλωστε είναι παρόν εδώ και χιλιετίες, αλλά στις βαθιές κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές της βιομηχανικής επανάστασης και στη δράση των, χωρίς συνείδηση λαθρεμπόρων. Με λίγα λόγια, οφείλεται στον καπιταλισμό και δεν εκφράζει παρά την ακραία μορφή αλλοτρίωσης του σύγχρονου ανθρώπου.

Στον καπιταλισμό, τα πάντα πωλούνται και αγοράζονται, προϊόντα, άνθρωποι, ανθρώπινα μέλη, παιδιά, Θεοί, θρησκείες…

Οι ευρωπαϊκές χώρες, ξεκινώντας την κατάκτηση του κόσμου, είναι υπαίτιες για το διεθνές εμπόριο και λαθρεμπόριο των ναρκωτικών.

Στο τέλος του ΧΙΧe αιώνα, υπήρχαν περίπου 100 εκατομμύρια οπιομανείς στην Κίνα. Δηλαδή, μεταξύ 5% και 10% του πληθυσμού (Chesneauxet Bastide, 1969).[xiii] H χρήση του οπίου παρέμεινε αυστηρά ενταγμένη μέσα στις ασιατικές κουλτούρες, μέχρι την στιγμή που οι Ευρωπαίοι (Πορτογάλοι, Ισπανοί, Ολλανδοί και κυρίως Άγγλοι), (χάρτης 4), μετά την κατάκτηση της Βεγγάλης το 1792, επιβάλλουν την μονοκαλλιέργεια του οπίου με μόνο σκοπό να ενισχύσουν το λαθρεμπόριο του οπίου στην Κίνα, εμπόριο του οποίου η αγγλική εταιρεία των ανατολικών Ινδιών είχε το μονοπώλιο. Η Κίνα είναι στα γόνατα. Η Κίνα δηλητηριάζεται (χάρτης 5).

XARTHS-4
Χάρτης 4. Εμπορικά ή τραπεζικά ιδρύματα και εμπορικοί δρόμοι από την Ινδία προς την Κίνα (XVIe– XIXe αιώνα).
XARTHS-5
Χάρτης 5. Παραγωγή Ινδικού οπίου, προοριζόμενη για την Κίνα τον XIXe αιώνα.

Οι μελλοθάνατοι τοξικομανείς, συνωστίζονται μέσα στα καπνιστήρια και μέσα στα υγρά κινέζικα καΐκια και σε όλες τις κακόφημες συνοικίες. Το όπιο κερδίζει την μάχη της ενδοχώρας (Delbrel, 1991)[xiv]. H Κίνα επιχειρεί να προστατευθεί. Οι Άγγλοι, αντιδρούν ώστε να μην χάσουν μια σημαντική πηγή εσόδων. Ξεσπάει έτσι ο πρώτος πόλεμος του οπίου το 1839 και ακολουθείται από ένα δεύτερο το 1857.

Τον ΧΙΧe χρησιμοποιούμε τον όρο τοξικομανία για να περιγράψουμε μια κατάσταση μεταξύ ασθένειας και εγκληματικότητας. Η τοξικομανία ως μείζον κοινωνικό πρόβλημα είναι ήδη εδώ. Στις Η.Π.Α, ο αριθμός των χρηστών οπιοείδων ξεπερνάει στις αρχές του αιώνα τις 500.000. Στον ΧΧe αιώνα η τοξικομανία με την μορφή της ακραίας μορφής αλλοτρίωσης, διαχέεται σε όλες τις χώρες και αυτό παρά την ψήφιση του νόμου Ηarrisson το 1914, που απαγορεύει την χρήση ναρκωτικών στις Η.Π.Α.

Στην συνέχεια, τα ναρκωτικά ως ένας ιδιότυπος τρόπος καταστολής και άσκησης κοινωνικού ελέγχου, συνυφαίνονται με την πολιτική, την οικονομία, τις μυστικές υπηρεσίες του ιμπεριαλισμού και αποκτούν επιδημικές διαστάσεις. (Michalareas, 2005)[xv]

***

*Απόσπασμα από την διδακτορική διατριβή: Michalareas, I., la Geographie de la Drogue en Grece These de doctorat, Geographie physique, humaine, economique et regionale, Universite de CAEN 200

[1] Όνομα που χαρακτηρίζει ένα σύνολο φυλών ινδοευρωπαικής καταγωγής οι οποίες από τον XVIIIeαιώνα π.Χ. , διασκορπίζονται κατά ένα μέρος στο Ιράν, κατά ένα άλλο στη βόρεια Ινδία. Η γλώσσα τους είναι κοινός πρόγονος της ινδικής και ιρανικής γλώσσας.

[2] Ουσία που εξάγεται από διάφορα φυτά και επηρεάζει τις ανώτερες ψυχοδιανοητικές λειτουργίες.

[3] Είδος μανιταριού. Αμανιτίνη, δηλητηριώδης ουσία περιεχόμενη στο μανιτάρι.

[4] Μαγικό γιατρικό κατά της θλίψης.

[5] Είδος κάκτου, που περιέχει διάφορα αλκαλοειδή (μεσκαλίνη). Η χρήση του για τελετουργικούς σκοπούς χρονολογείτε πάνω από 3000 έτη.

[6] Ιθαγενείς που ζουν στη SierraMadreOccidental στο δυτικό κεντρικό Μεξικό, κυρίως στις πολιτείες του Zalisco, Nayarit, Zacatecas και Durango.

[7] Υπάλληλος των Ίνκας με θρησκευτικές και θεραπευτικές αρμοδιότητες.

[8] Φυτό που προέρχεται από την Δυτική Αφρική. Διεγείρει το κεντρικό νευρικό σύστημα και σε μεγάλες δόσεις προκαλεί οράματα.

[9] Είδος μικρού δένδρου από τα φύλλα και τις ρίζες του οποίου, παράγονται ουσίες με παυσίπονη δράση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

[i] Bachman,C., Coppel, A., La drogue dans le monde, Albin Michel, S.A., 1989

[ii] Observatoire Géopolitique des Drogues, Atlas mondial des drogues, P.U.F., 1997

[iii] Observatoire Géopolitique des Drogues, Atlas mondial des drogues, P.U.F., 1997

[iv] Lewin, L., Phantastica, drogues psychédéliques, Petite Bibliotheque, Payot, Paris, 1970

[v] Furst, P., T., La chair des dieux,l’usagerituel des psychédéliques, Seuil, Paris,1974

[vi] Bachman, C., Coppel, A., La drogue dans le monde, Albin Michel, S.A., 1989

[vii] Gollnhofer, D., et Sillans, R., L’ iboga, psychotrope africain, Psychotrope, vol. 1, n0 1, printemps- ete 1983

[viii] Lewin, L., Phantastica,drogues psychedeliques, Petite Bibliotheque, Payot, Paris, 1970

[ix] Engels, F., La situation de la classe Laborieuse en Angleterre, Editions Sociales, Paris, 1961

[x] Weber, E., Une histoire de l’ Europe, Fayard, Paris,1987

[xi] Varenne, G., L’abus des drogues, Dessart, Tournai, 1971

[xii] Braun, J.- L., Histoire de la drogue, Tchou, Paris 1968

[xiii] Chesneaux, J., et Bastide, j.,Des guerres de l’ opium a la guerre franco- chinoise 1840-1885, Hatier,1969

[xiv] Delbrel, G., Géopolitique de la drogue,la decouverte, Paris,1991

[xiv] Michalareas, I., La géographie de la drogue en Grece, These de doctorat , Geographie physique, humaine, economique et regionale, Universite de CAEN, 2005

XΑΡΤΕΣ

ΧΑΡΤΗΣ 1: H διάδοση της κάνναβης πριν τον χριστιανισμό

ΧΑΡΤΗΣ 2: Η διάδοση του οπίου από την νεολιθική εποχή στην αρχαιότητα

ΧΑΡΤΗΣ 3: To φύλλο της coca μέσα στις προ – Ίνκας κουλτούρες και στις σύγχρονες με την αυτοκρατορία των Ίνκας κουλτούρες

ΧΑΡΤΗΣ 4: Εμπορικά και τραπεζικά ιδρύματα και εμπορικοί δρόμοι από την Ινδία προς την Κίνα (XVIe– XIXe αιώνας )

ΧΑΡΤΗΣ 5: Παραγωγή Ινδικού οπίου, προορισμένο για την Κίνα τον XIXe αιώνα

ΧΑΡΤΕΣ: 1,2,3,4,5. Observatoire Géopolitique des Drogues, Atlas mondial des drogues, P.U.F., 1997

O Ηλίας Μιχαλαρέας είναι Δρ. Ψυχολογίας- Δρ. Γεωγραφίας. Επιστημονικά Υπεύθυνος Μονάδας Απεξάρτησης «Διάπλους» της Ψυχιατρικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Κέρκυρας.

Αναδημοσίευση από τον Ημεροδρόμο

Εξάρτηση στην εποχή της Ανθρωπιστικής Κρίσης. Δυνατότητες των Κέντρων Πρόληψης

Νόστιμον Ήμαρ

Εξάρτηση στην εποχή της Ανθρωπιστικής Κρίσης. Δυνατότητες των Κέντρων Πρόληψης

jobs_04-2

Του Αλέξανδρου Σταθακιού*

Μια προσπάθεια θέασης μέσα από την «αλφαβήτα» της Διαλεκτικής

Το άρθρο αυτό γράφεται σε διάλογο με το κριτικό συλλογικό έργο του Σωματείου των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων, με τίτλο «Κοινότητα, πρόληψη των εξαρτήσεων, Κέντρα Πρόληψης».

Α. Η Διαλεκτική

Η κρίση των Πιστωτικών Ιδρυμάτων που κατέληξε σε πολυεπίπεδη και γενικευμένη οικονομική και κοινωνική κρίση και σε μια σειρά χώρες, όπως και στην δική μας τελικά σε ανθρωπιστική κρίση επιβεβαίωσε με πάταγο τον Κάρολο Μαρξ στο ότι είναι βαθιά εντροπικό αυτό το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα που ζούμε, διότι καταστρέφει με πολύ βία, όλα όσα δημιούργησε για να συνεχίζει να υπάρχει. Πολύ θα πούνε ότι δεν επιβεβαιώθηκε στην «εσχατολογική» προοπτική που άνοιξε, απλά πρόσθεσε μια «ουτοπία» δίπλα σε πολλές άλλες, πολιτικές ή θρησκευτικές, για το μέλλον του Κόσμου.

Δεν είναι του παρόντος να ασχοληθούμε με αυτό, μπορούμε όμως να σημειώσουμε ότι ακριβώς η προοπτική λείπει από το τέλος του κύκλου των «μεταμοντέρνων αφηγημάτων» και ότι δεν είναι πάντα ένας «ουτοπικός» στόχος κακός για μια κίνηση του Ανθρώπου και της Ιστορίας του. Κινεί τα πράγματα προωθητικά προς κάτι που ποτέ δεν μπορεί να προσεγγιστεί απόλυτα. Πάντως τα κινεί πολύ δυναμικά.

Ο ίδιος ο Μαρξ, θεωρούσε ότι θα πάμε στον στόχο του με την Διαλεκτική, ζήσαμε από τότε και μάθαμε κάποια πράγματα και μπορούμε να βελτιώσουμε την διαλεκτική του, πάντως θα κινηθεί ο κόσμος διαλεκτικά.
Εμείς στην Πρόληψη- ή ακόμα και στην Αντιμετώπιση- της Εξάρτησης αυτή την διαλεκτική ζούμε: Βλέπουμε ανθρώπους διαλυμένους από την προσωπική τους Ιστορία και εμείς προσπαθούμε να τους συντροφεύσουμε έτσι ώστε να «αναδιατάξουν» τις δυνάμεις μέσα τους, από καταστροφικές να τις κάνουν λειτουργικές και να δουν την συνέχεια τους ως συνολικά άλλη από αυτή που φαίνεται να προδιαγράφεται.

Βέβαια το «παλιό σύστημα» μέσα τους πάντα αντιστέκεται σθεναρά και αυτό δεν το παραγνωρίζουμε. Όπως αντιστέκεται και το δικό μας σύστημα για να μην «εισέλθει» στην διαλεκτική που η ίδια η «συντροφεία» ανοίγει.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο Νόστιμον Ήμαρ

Ανακοίνωση υποψηφιοτήτων & Προκήρυξη των Εκλογών του Σωματείου

Σωματείο_logo_κόκκινο

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ/ΕΣ & ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Συνάδελφοι,

Μετά τη λήξη της σχετικής διορίας, ενημερωθήκαμε από την εφορευτική επιτροπή για τις κατατεθειμένες υποψηφιότητες και, βάσει των οριζομένων στο Καταστατικό του Σωματείου, ανακοινώνονται ακολούθως οι υποψήφιοι/ες κατά σειρά αλφαβητική.

Με εισήγηση της εφορευτικής επιτροπής, την οποία υιοθετούμε, προκηρύσσονται οι εκλογές για την ανάδειξη των οργάνων. Οι εκλογές με κάλπη θα διενεργηθούν την Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017, στο Ε.Κ.Α. (Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας, 3ης Σεπτεμβρίου 48Β, 3ος όροφος) και ώρες 10πμ.-4μμ.

Υποψήφιοι/ες για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Βυθούλκας Ιωάννης, Κ.Π. Ζακύνθου
2. Ζαχαρτζή Ναταλία, Κ.Π. Θεσσαλονίκης (Κεντρικού & Ανατολικού Τομέα)
3. Θεοδώρου Θανάσης, Κ.Π. Θεσπρωτίας
4. Κατσιαφλιάνη Ιωάννα, Κ.Π. Καλλιθέας, Μοσχάτου, Ταύρου
5. Κομηλάγιου Θεοδοσία, Κ.Π. Άρτας
6. Λάιος Νικόλαος, Κ.Π. Φωκίδας
7. Λυμπέρη Πηνελόπη, Κ.Π. Αγ. Βαρβάρας, Αιγάλεω, Χαϊδαρίου
8. Παντελίδης Σάββας, Κ.Π. Νεάπολης-Συκεών Θεσσαλονίκης
9. Παπαλάμπρου Βασιλική, Κ.Π. Χαλκιδικής
10. Σιάντσης Λάζαρος, Κ.Π. Πέλλας
11. Σταθακιός Αλέξανδρος, Κ.Π. Σάμου
12. Στογιάννης Σπυρίδων, Κ.Π. Ρόδου
13. Χατζηνταή Άννα, Κ.Π. Θεσσαλονίκης (Ανατολικού Τομέα)
Ψηφοδέλτιο Αγωνιστικής Συσπείρωσης
14. Αμπαζή Ευαγγελία, Κ.Π. Σάμου
15. Κυριάκου Μαρίνα, Κ.Π. Χίου
16. Μπαβέλλα Αγγελική, Κ.Π. Αργολίδας
17. Τσούνης Ανδρέας, Κ.Π. Θεσσαλονίκης (Κεντρικού Τομέα)

Υποψήφιοι/ες για την Εξελεγκτική Επιτροπή

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Αλεξάκη Βασιλική, Κ.Π. Κηφισιάς
2. Πουλημένου Αμαλία, Κ.Π. Κέρκυρας
3. Τηλιοπούλου Βασιλική, Κ.Π. Ημαθίας
4. Χατζηνικήτα Άννα, Κ.Π. Ρόδου

Υποψήφιοι/ες για εκπροσώπηση στο ΕΚΑ

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Κατσιαφλιάνη Ιωάννα, Κ.Π. Καλλιθέας-Μοσχάτου-Ταύρου
2. Λάιος Νικόλαος, Κ.Π. Φωκίδας
3. Παπαλάμπρου Βασιλική, Κ.Π. Χαλκιδικής
4. Σταθακιός Αλέξανδρος, Κ.Π. Σάμου
5. Στραβοπόδης Τιμόθεος, Κ.Π. Ζακύνθου
Ψηφοδέλτιο Αγωνιστικής Συσπείρωσης
6. Αμπαζή Ευαγγελία, Κ.Π. Σάμου
7. Κυριάκου Μαρίνα, Κ.Π. Χίου
8. Μπαβέλλα Αγγελική, Κ.Π. Αργολίδας
9. Τσούνης Ανδρέας, Κ.Π. Θεσσαλονίκης (Κεντρικού Τομέα)

Υποψήφιοι/ες για την Επιστημονική Επιτροπή

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Βυθούλκας Ιωάννης, Κ.Π. Ζακύνθου
2. Ζουντουρίδου Βασιλική, Κ.Π. Δυτικής Θεσσαλονίκης
3. Καραγεωργίου Ελένη, Κ.Π. Μυτιλήνης
4. Κατωπόδη Βασιλική, Κ.Π. Λευκάδας
5. Παπαδάτου Ευσταθία, Κ.Π. Κέρκυρας
6. Σασσάνης Σπύρος, Κ.Π. Ιλίου, Πετρούπολης, Αγ. Αναργύρων, Καματερού
7. Σιάντσης Λάζαρος, Κ.Π. Πέλλας
8. Σκαρλή Παναγιώτα, Κ.Π. Φωκίδας
9. Σταθακιός Αλέξανδρος, Κ.Π. Σάμου
10. Στραβοπόδης Τιμόθεος, Κ.Π. Ζακύνθου
11. Τζάκου Άννα, Κ.Π. Περιστερίου
12. Τσολάκη Χριστίνα, Κ.Π. Ημαθίας
13. Φάρκωνας Νικηφόρος, Κ.Π. Κω
Ψηφοδέλτιο Αγωνιστικής Συσπείρωσης
14. Κυριάκου Μαρίνα, Κ.Π. Χίου
15. Τσούνης Ανδρέας, Κ.Π. Θεσσαλονίκης (Κεντρικού Τομέα)

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Βόρειας Αττικής

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Πανόπουλος Ιωάννης, Κ.Π. Περιστερίου

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Νότιας Αττικής

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Τσοχατζίδου Ευγενία, Κ.Π. Νέας Σμύρνης & Αγ. Δημητρίου

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Κεντρικής Μακεδονίας

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Γκιούρκα Γεωργία, Κ.Π. Ανατολικής Θεσσαλονίκης
Ψηφοδέλτιο Αγωνιστικής Συσπείρωσης
2. Τσούνης Ανδρέας, Κ.Π. Θεσσαλονίκης (Κεντρικού Τομέα)

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Δυτικής Μακεδονίας

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Βογδάνης Θεόδωρος, Κ.Π. Φλώρινας
2. Ιορδανίδου Φανή, Κ.Π. Γραβενών

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Γιαννακίδου Βασιλική, Κ.Π. Ξάνθης

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Κεντρικής Ελλάδας

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Αποστολόπουλος Κωνσταντίνος, Κ.Π. Καρδίτσας
2. Τρίκκας Χρήστος, Κ.Π. Εύβοιας

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Ηπείρου

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Κατωπόδη Βασιλική, Κ.Π. Λευκάδας

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Πελοποννήσου

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Γκουντούνα Ασπασία, Κ.Π. Λακωνίας
Ψηφοδέλτιο Αγωνιστικής Συσπείρωσης
2. Μπαβέλλα Αγγελική, Κ.Π. Αργολίδας

Υποψήφιοι/ες για το Περιφερειακό Παράρτημα Βόρειου-Νότιου Αιγαίου & Κρήτης

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο
1. Μαρίνου Ιωάννα, Κ.Π. Ρόδου
Ψηφοδέλτιο Αγωνιστικής Συσπείρωσης
2. Αμπαζή Ευαγγελία, Κ.Π. Σάμου
3. Κυριάκου Μαρίνα, Κ.Π. Χίου

 

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,

Το Δ.Σ. του Σωματείου

Συλλογικός τόμος: «Κοινότητα, πρόληψη των εξαρτήσεων, Κέντρα Πρόληψης»

Μπορείτε να κατεβάσετε το συλλογικό έργο του Σωματείου («Κοινότητα, πρόληψη των εξαρτήσεων, Κέντρα Πρόληψης. Φιλοσοφία, πρακτική, προβλήματα, προτάσεις», Αθήνα, Νοέμβριος 2016) πιέζοντας στον ηλεκτρονικό σύνδεσμο κάτω από τη φωτογραφία:

prolipsi

 Κοινότητα, πρόληψη των εξαρτήσεων, Κέντρα Πρόληψης

*

Το βιβλίο κατατέθηκε -ως μέρος της τεκμηρίωσης της πρότασής μας για συγκρότηση του θεσμικού πλαισίου των Κέντρων Πρόληψης- στη σχετική ομάδα εργασίας που λειτούργησε από τις 21 Σεπτεμβρίου 2016.

Πρόταση του Σωματείου για τη συγκρότηση θεσμικού πλαισίου των Κέντρων Πρόληψης

Α. ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Μπορείτε να κατεβάσετε την πρόταση του Σωματείου μας για τη συγκρότηση θεσμικού πλαισίου των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας, πιέζοντας στον ηλεκτρονικό σύνδεσμο κάτω από τη φωτογραφία:

Πρόταση Θεσμικό ΚΠ

Κείμενο Εργασίας: Πρόταση για Θεσμικό

*

Β. ΟΡΓΑΝΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΦΟΡΕΑ

Το προτεινόμενο οργανόγραμμα του αυτόνομου ενιαίου φορέα, που προτείνουμε, μπορείτε να κατεβάσετε πιέζοντας στον στον ηλεκτρονικό σύνδεσμο κάτω από τη φωτογραφία:

Οργανόγραμμα

Οργανόγραμμα της πρότασής μας για αυτόνομο Φορέα των Κέντρων Πρόληψης

Τι γίνονται τα χρήματα για την πλήρωση κενών θέσεων στα Κέντρα Πρόληψης;

Σωματείο_logo_κόκκινο

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ
ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
prolipsiworkers@gmail.com

22/05/2017

Δελτίο Τύπου:
Τι γίνονται τα χρήματα για την πλήρωση κενών θέσεων στα Κέντρα Πρόληψης;

Στις 06/04/2017 υπογράφηκε η διμερής προγραμματική σύμβαση συνεργασίας του νεοσυσταθέντος Κέντρου Πρόληψης της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά με τον ΟΚΑΝΑ. Με περίσσια εθελοντική δουλειά έχουμε συμβάλλει ως συλλογικότητα στη δημιουργία του Κέντρου Πρόληψης, τιμώντας τη φιλοσοφία της πρόληψης για συμμετοχή στις διεργασίες της κοινότητας, συνεργαζόμενοι με εκπροσώπους τοπικών φορέων και της αυτοδιοίκησης Β΄ και Α΄ βαθμού, και καλύπτοντας κενά που γεννιούνται από τις συνήθεις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις του ΟΚΑΝΑ.

Γι’ αυτό καλωσορίζουμε διπλά την τυπική έναρξη λειτουργίας του Κέντρου Πρόληψης.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, την κοινωνία δεν ενδιαφέρει τόσο ποιος συντέλεσε στο στήσιμο ενός Κέντρου Πρόληψης όσο το να λειτουργήσει και να προσφέρει. Και το Κέντρο Πρόληψης Πειραιά δεν λειτουργεί στην ουσία, αφού δεν είναι στελεχωμένο. Επιπλέον, τουλάχιστον 15-20 Κέντρα Πρόληψης ακόμα υπολειτουργούν, επειδή οι κενές θέσεις τους δεν καλύπτονται. Ας διερευνήσουμε ποιος ευθύνεται για αυτό.

Με ενέργειες του Σωματείου μας είχε εκδοθεί το ΦΕΚ Β΄ 1814 (21/06/2016) που ενέκρινε την κάλυψη 26 θέσεων σε Κέντρα Πρόληψης. Οι 11 από τις θέσεις αυτές αφορούσαν το υπό ίδρυση Κέντρο Πρόληψης Πειραιά. Οι υπόλοιπες θέσεις αφορούσαν ως επί το πλείστον την έγκριση προσλήψεων συναδέλφων που είχαν ήδη προσληφθεί σε άλλα Κέντρα Πρόληψης, χωρίς όμως να ακολουθηθούν οι νέες διαδικασίες οι οποίες εφαρμόζονται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα – και από το 2015 καλώς ισχύουν και για τα Κέντρα Πρόληψης. Σημειώνουμε ότι τα περισσότερα ΔΣ εκείνων των Κέντρων Πρόληψης που είχαν προβεί σε τέτοιες προσλήψεις, με το κεφάλι κρυμμένο στην άμμο του ιδεολογήματός τους ότι οι κρατικά επιχορηγούμενες αστικές εταιρείες «είναι ευέλικτες», δεν έκαναν καμία ενέργεια να διορθώσουν, έστω, το λάθος τους. Οπότε, για τους «συναδέλφους-φαντάσματα» χρειάστηκε ξανά να τρέξει το Σωματείο, με μια θετική ανταπόκριση από τις υπηρεσίες της Περιφέρειας Αττικής. Έτσι, με πολλή γραπτή δουλειά τεκμηρίωσης και πολλές συναντήσεις, αναγκάστηκε στο τέλος να κάνει κάτι και ο επιστημονικός επόπτης, ο ΟΚΑΝΑ, που δεν είχε ενημερώσει καν τα Κέντρα Πρόληψης για τη νέα συνθήκη των προσλήψεων. Με την έκδοση του ΦΕΚ καταφέραμε οι συνάδελφοί μας να γίνουν «ορατοί» στο κράτος ως εργαζόμενοι/ες και να ανοίξουν 11 θέσεις για τη στελέχωση του Κέντρου Πρόληψης Πειραιά.

Εφτάμισι μήνες μετά, τις 03/02/2017 συνεδρίασε η Επιτροπή Παρακολούθησης της Λειτουργίας των Κέντρων Πρόληψης, στην οποία συμμετέχει και το Σωματείο μας. Εκεί οι εκπρόσωποί μας ζήτησαν επίσημη ενημέρωση αναφορικά με τις προσλήψεις στο Κέντρο Πρόληψης Πειραιά και σε όλα τα Κέντρα Πρόληψης όπου υπάρχουν κενές θέσεις (υπολογίζουμε γύρω στις 25-40 θέσεις, αν και ποτέ δεν είχαμε ενημέρωση στην Επιτροπή). Οι εκπρόσωποι του ΟΚΑΝΑ ανέφεραν ότι έχει γίνει η καταμέτρηση όλων των κενών θέσεων (δεν είπαν πόσες είναι) και θα σταλεί σχετικό έγγραφο στο Υπουργείο Υγείας «τις επόμενες μέρες». Ζητήσαμε να προωθηθεί το ίδιο έγγραφο αρμοδίως στην Επιτροπή Παρακολούθησης και οι εκπρόσωποι του ΟΚΑΝΑ είπαν πως θα το κάνουν.

Από τότε έχουν περάσει 110 μέρες και δεν έχουμε λάβει το «σχετικό έγγραφο» στην Επιτροπή.

Αξίζει, ακόμα, να σημειωθεί ότι στην προαναφερθείσα συνεδρίαση της Επιτροπής οι εκπρόσωποι του Σωματείου ρώτησαν τους εκπροσώπους του ΟΚΑΝΑ αν έχει διερευνηθεί νομικά η αναμφίβολη ισχύς και για το έτος 2017 της έγκρισης 11 θέσεων στο Κέντρο Πρόληψης Πειραιά, η οποία δόθηκε με το ΦΕΚ του Ιουνίου του έτους 2016. Οι εκπρόσωποι του ΟΚΑΝΑ απάντησαν πως θεωρούν ότι ισχύει και για το 2017, αλλά θα το ελέγξουν ξανά. Το περίεργο είναι ότι, όταν ζητήσαμε να συμπεριληφθεί ο διάλογος αυτός στα πρακτικά της συνεδρίασης, ο ΟΚΑΝΑ διαφώνησε – στείλαμε μάλιστα τη σχετική επιστολή μας 1048/27.03.2017 με την οποία ζητούμε την τοποθέτηση των υπολοίπων παρισταμένων μελών της Επιτροπής (η επιστολή μας δεν έχει απαντηθεί).

Επειδή η κατάσταση είναι απαράδεκτη, ζητούμε από τις ηγεσίες των συναρμόδιων Υπουργείων Υγείας και Εσωτερικών να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες, ώστε τα μέλη της Επιτροπής Παρακολούθησης να ενημερωθούμε αρμοδίως για το σύνολο των κενών θέσεων σε Κέντρα Πρόληψης και ώστε άμεσα να ξεκινήσει η διαδικασία πλήρωσής τους. Τονίζουμε ότι η πλήρωση των κενών θέσεων δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, αφού οι θέσεις αυτές έχουν προϋπολογιστεί στις διμερείς συμβάσεις των Κέντρων Πρόληψης, δηλαδή εμπίπτουν στο ετήσιο ποσό συνολικής επιχορήγησης των δομών (13.000.000€), προβλεπόμενης βάσει του άρθρου 36 του Ν. 4262/2014 και διαχειριζόμενης από τον ΟΚΑΝΑ βάσει των διμερών συμβάσεων. Ζητούμε, συνεπώς, από τις ηγεσίες των Υπουργείων να κάνουν όσα δεν είναι ικανοί να κάνουν οι διάφοροι «παράγοντες» του σημερινού θεσμικού καθεστώτος, που απλώς πασχίζουν επικοινωνιακά να παρουσιάζονται ως «συνιδιοκτήτες» των Κέντρων Πρόληψης (ενώ μάλιστα κάτι τέτοιο δεν ισχύει), από τα τηλεοπτικά πάνελ μέχρι τη Βουλή, με πολλούς διαδρόμους ενδιάμεσα και άλλοτε σε συμμαχία, άλλοτε αλληλοκατηγορούμενοι, ανάλογα με το «τι βολεύει» κάθε φορά.

Μέχρι να λυθεί το ζήτημα του θεσμικού πλαισίου των Κέντρων Πρόληψης, ώστε να εκλείψουν τέτοια άκομψα παιχνίδια ισχύος που δημιουργούν σύγχυση στις κρατικές υπηρεσίες και σακατεύουν την πρόληψη, η δουλειά στην κοινότητα χρειάζεται τουλάχιστον να συνεχίζεται με τις μίνιμουμ προϋποθέσεις του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου, αλλά και νέοι άνθρωποι -άνεργοι μέχρι τώρα- να βρίσκουν δουλειά, εμπλουτίζοντας τις δομές με φρέσκες ιδέες, με υγιή ορμή για προσφορά στον άνθρωπο, με μεράκι, φαντασία και αυταπάρνηση.

Το Δ.Σ. του Σωματείου

Τα θλιμμένα τραγούδια τα λες λεβέντικα

Σωματείο_logo_κόκκινο

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ
ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
prolipsiworkers@gmail.com

16/05/2017

Ανακοίνωση
Τα θλιμμένα τραγούδια τα λες λεβέντικα

Συμμετέχουμε στην Απεργία της 17ης Μάη.

Όχι, βέβαια, επειδή καλούν τα γνωστά επιτελεία των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ ούτε επειδή γενικά κάθε κατεργάρης έχει φροντίσει να ’χει τον δικό του πάγκο, με τη συνηθισμένη του πραμάτεια δια πάσαν νόσον και τούτη τη φορά.

Συμμετέχουμε για να συναντηθούμε με άλλους απλούς ανθρώπους που, σαν εμάς, θα ψάχνουν νοήματα μέσα στα υλικά κατεδάφισης όλων των κόσμων που πεθαίνουν.

Καλούμε τα μέλη του Σωματείου μας να βγουν στις απεργιακές συγκεντρώσεις την Τετάρτη. Για όσα μας λείπουν πιο πολύ. Για την Αξιοπρέπεια, τη Δημοκρατία, τη Λευτεριά, που όσο ξένοι δυνάστες, κυβερνήσεις και λογής επιτελεία μάς τις στερούν τόσο τις ποθούμε.

Κάποια τραγούδια είναι θλιμμένα. Θέλει να τα νιώσεις και να το πάρεις βαθειά ότι κρατάνε πιο πολύ απ’ τα άλλα.

Τότε τραγουδάς λεβέντικα. Τότε κάποιος θα βρεθεί, κάποια θα βρεθεί.

Είναι μακρύς ο δρόμος και θέλει παρέα. Ώσπου να στάξουμε ξανά από ψηλά, πολλοί μαζί, πολλές μαζί, σαν πρώτες φλόγες μιας καινούριας μέρας.

Το Δ.Σ. του Σωματείου

Older posts